1) Επιλογές σφραγισμάτων για ένα ιδανικό χαμόγελο.

Έχουν πλέον αναπτυχθεί υλικά αισθητικού τύπου για τις αποκαταστάσεις των δοντιών όπως είναι τα κεραμικά υλικά (πορσελάνες) και τα διάφορα υλικά σύνθετου τύπου (ρητίνες) που αντιγράφουν την εικόνα των φυσικών δοντιών.
Με τη συμβολή του οδοντιάτρου γίνεται η ιδανική επιλογή για την αισθητική βελτίωση του οδοντικού φραγμού.
 

2) Τι είναι τα λευκά σφραγίσματα.

Είναι οι εμφράξεις-σφραγίσματα από σύνθετη ρητίνη. Για να γίνουν χρειάζεται μικρότερη αφαίρεση οδοντικών ιστών (δοντιού) γιατί συγκολούνται με την οδοντική ουσία.
 

3) Τι είναι οι έμμεσες αποκαταστάσεις ρητίνης.

Υπάρχουν στεφάνες (θήκες), ένθετα, επένθετα και όψεις που μπορούν να κατασκευαστούν στο εργαστήριο από σύνθετες ρητίνες. Έχουν το χρώμα του δοντιού και είναι περισσότερο ανθεκτικές σε σχέση με το “λευκό" σφράγισμα που γίνεται άμεσα από τον οδοντίατρο.
Χρειάζονται δύο ή και περισσότερες συνεδρίες στο οδοντιατρείο
Σε σχέση με τις αποκαταστάσεις από πορσελάνη, η αντοχή και η σκληρότητα είναι μικρότερη και είναι πιο ευαίσθητες στην αποτριβή και στην δυσχρωμία.
 

4) Τι είναι οι ολοκεραμικές αποκαταστάσεις.

Όλων των ειδών οι αποκαταστάσειςαπό πορσελάνη, στεφάνες (θήκες), ένθετα, επένθετα ή όψεις.
Μια όψη είναι ένα πολύ λεπτό στρώμα πορσελάνης που μπορεί να αντικαταστήσει ή να καλύψει μέρος της αδαμαντίνης (εξωτερική φλούδα) του δοντιού. Πλεονεκτούν επειδή το χρώμα και η διαφάνεια τους αντιγράφει τη φυσική αδαμαντίνη του δοντιού. Χρειάζονται τουλάχιστον δύο ή και περισσότερες επισκέψεις στον οδοντίατρο.
 

5) Τι είναι η περιοδοντική νόσος (ουλίτιδα).

Είναι μια τοπική φλεγμονώδης λοίμωξη με χρόνια και ¨ύπουλη¨ εξελικτική πορεία.
Το πρωιμότερο σύμπτωμαείναι η αιμορραγία των ούλωνστο βούρτσισμα ή στην μάσηση,  η οποία θεωρείται συνήθως ¨φυσιολογική¨. Πρέπει να είναι όμως το σύμπτωμα που θα κινητοποιήσει τους ασθενείς για αναζήτηση θεραπείας προκειμένου να θεραπευτεί σε αρχικό στάδιο.
Άλλα συμπτώματαείναι η κινητικότητα των δοντιών, η αλλαγή στη θέση (μετακίνηση) και τα αποστήματα (πύον) με πόνο και πρήξιμο. Θα πρέπει να τονισθεί οτι ¨Δόντια για ολόκληρη τη ζωή¨ωσημαίνει υγεία στο περιδόντιο η οποία εξασφαλίζεται με την καθημερινή αλλά αποτελεσματική στοματική υγιεινή σε συνδυασμό με τις προληπτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο.
 

6) Η ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) είναι επώδυνη διαδικασία;

Σήμερα, με τις σύγχρονες τεχνικές αναισθησίας η ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) γίνεται τελείως ανώδυνα.
Υπάρχει όμως περίπτωση  να υπάρξει πόνος μετά το ραντεβού ο οποίος με τη λήψη παυσίπονων αντιμετωπίζεται επιτυχώς.
 

7) Θα πρέπει να τοποθετείται στεφάνη (θήκη) στα δόντια μετά την ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση);

Εξαρτάται από το είδος του δοντιού, την απώλεια οδοντικών ιστών λόγω τερηδόνας και τη θέση του.
Γενικά όμως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει ο οδοντίατρος να κρίνει την ανάγκη κάλυψης του δοντιού με στεφάνη.

8) Πρέπει να προτιμάμε τη λύση της ενδοδοντικής θεραπείας από την εξαγωγή του δοντιού;

Η εξαγωγή ενός δοντιού προκαλέι μια μερική αναπηρία, η αποκατάσταση της οποίας έχει κόστος, απαιτεί χρόνο ενώ προϋποθέτει το τρόχισμα των παρακείμενων δοντιών για τοποθέτηση γέφυρας ή την τοποθέτηση εμφυτεύματος.
Η καλύτερη και πιο οικονομική προσθετική αποκατάστασηείναι η διατήρηση του ίδιου του δοντιού μέσα στο στόμαδια της ενδοδοντικής θεραπείας.
 

9) Τι είναι η λεύκανση των δοντιών και πώς γίνεται;

Ως λεύκανση ορίζουμε οποιαδήποτε διαδικασία θα κάνει τα δόντια να φαίνοντια πιο λευκά.
Χρησιμοποιούμε τους λευκαντικούς παράγοντες που περιέχουν υπεροξείδια και μπορούν να αλλάξουν το φυσικό χρώμα των δοντιών. Χορηγούνται και συνιστώνται από τον οδοντίατρο για χρήση στο σπίτι ή χρησιμοποιούνται από τον οδοντίατρο στο οδοντιατρείο.
Ολοκληρώνεται συνήθως σε δύο εβδομάδες.
 

10) Μπορούν όλοι να κάνουν λέυκανση;

Υπάρχουν περιπτώσεις που δεν είναι και τόσο κατάλληλες για λεύκανση. Τα άτομα με πτώση των ούλων και με αποκάλυψη των ριζών των δοντιών μπορεί να διαπιστώσουν μεγαλύτερα προβλήματα στα δόντια τους με τη λεύκανση.
Αν τα δόντια έχουν φυσικό κίτρινο χρώμα ή καφέ κηλίδες , ίσως άλλες λύσεις είναι καλύτερες, όπως η συγκόλληση ρητίνης ή ολοκεραμικές στεφάνες ή όψεις για να βελτιωθεί το χαμόγελο.
 

11) Τι είναι το οδοντικό εμφύτευμα;

Είναι το εξάρτημα που τοποθετείται χειρουργικά μέσα στο οστό της γνάθου με σκοπό να αντικαταστήσε ένα ή περισσότερα απολεσθέντα  δόντια.
Το πλέον αποδεκτό υλικό για την κατασκευή των εμφυτευμάτων θεωρείται το τιτάνιο.
 

12) Πότε τοποθετούμε οδοντικά εμφυτεύματα;

Τα εμφυτεύματα αποτελούν σήμερα σοβαρή εναλλακτική λύση αντικατάστασης ελλειπόντων δοντιών, είτε ενός δοντιού είτε ορισμένων δοντιών.
Χρησιμοποιούνται με μεγάλη επιτυχία για τη σταθεροποίηση ολικών οδοντοστοιχιών (μασέλες).
 

13) Ποια είναι τα ποσοστά επιτυχίας των οδοντικών εμφυτευμάτων;

Το κλειδί της επιτυχίας είναι η όσο το δυνατόν προσεκτική προσέγγιση για τη λύση του προβλήματος του ασθενή.
Ένα εμφύτευμα θα πρέπει να τοποθετείται όταν αυτό είναι απαραίτητο και λογικό. Και είναι πολλοί οι παράγοντες οι οποίοι μπορεί να δημιουργήσουν αμφιβολίες για την επιτυχία ενός εμφυτεύματος, όπως ανατομικές ιδιαιτερότητες των γνάθων, ιατρικές αντενδείξεις, μη ρεαλιστικές απαιτήσεις από τον ασθενή.
Αναμφίβολα όμως, τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν σήμερα μια αξιόπιστη λύση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν από την απώλεια δοντιών τόσο από πλευράς λειτουργικότητας όσο και από αισθητικής με μεγάλη διάρκεια ζωής.
 

14) Κάπνισμα και εμφυτεύματα

Το κάπνισμα δεν επηρεάζει τη συνολική επιτυχία της χειρουργικής τοποθέτησης του εμφυτεύματος. Ωστόσο το κάπνισμα προκαλεί πιο αργή επούλωσητου οστού γύρω από τα εμφυτεύματα.
Οι καπνιστές θα πρέπει να γνωρίζουν πως η συνήθειά τους αποτελεί έναν επιβαρυντικό παράγοντα στην επιβίωση των εμφυτευμάτων ακόμη και μετά την οστεοενσωμάτωση.
 

15) Πού οφέιλεται η κακοσμία του στόματος;

Στο 85%-95% των περιπτώσεων, η κακοσμία προέρχεται από το στοματικό περιβάλλον.
Συγκεκριμένα η κακή στοματική υγιεινή, τα τερηδονισμένα (χαλασμένα) δόντια, τα νοσήματα των ούλων (ουλίτιδα, περιοδοντίτιδα, ελκονεκρωτική ουλίτιδα), οι κακότεχνες προσθετικές εργασίες (γέφυρες-οδοντοστοιχίες), τα υπολείμματα των τροφών στη ράχη της γλώσσας, η μειωμένη ποσότητα σάλιου και το υπερβολικό κάπνισμα αποτελούν τις κυριότερες αιτίες δυσοσμίας του στόματος.
Ο ασθενής με κακοσμία πρέπει κατ'αρχήν να συμβουλευτεί τον οδοντίατρο ο οποίος θα προσδιορίσει τα ακριβή αίτια της δύσοσμης αναπνοής.